Aleksander Wat
Językoznawca, pisarz, poeta
- Urodzony
- 1 maja 1900, Warszawa
- Zmarł
- 29 lipca 1967, Paryż
- Zawody
- językoznawca, pisarz, poeta
Aleksander Wat, właściwie Aleksander Chwat, był polskim pisarzem, poetą, prozaikiem i językoznawcą. Urodził się 1 maja 1900 roku w Warszawie, gdzie studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Tłumaczył literaturę anglosaską, francuską, niemiecką, rosyjską i radziecką. Współtworzył polski futuryzm, a w 1919 roku współaranżował „pierwszy polski występ futurystyczny”. Do jego książek należą między innymi poemat prozą „JA z jednej strony i JA z drugiej strony mego mopsożelaznego piecyka” oraz zbiór opowiadań „Bezrobotny Lucyfer”.
Wat redagował czasopisma literackie, a w latach 1946-1948 kierował Państwowym Instytutem Wydawniczym. W 1940 roku został aresztowany przez NKWD, był więziony, a następnie zesłany do Kazachstanu. Do Polski wrócił w 1946 roku. W 1957 opublikował tom „Wiersze”, za który otrzymał nagrodę tygodnika „Nowa Kultura”. W 1964 roku pracował jako asystent na Uniwersytecie Berkeley; udzielił wtedy Czesławowi Miłoszowi wywiadów opublikowanych jako „Mój wiek”. Zmarł 29 lipca 1967 roku.
Na podstawie artykułu „Aleksander Wat” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.