Andrzej Horodecki

Andrzej Horodecki urodził się 3 października 1925 roku w Warszawie, gdzie podczas II wojny światowej uczył się na tajnych kompletach w Liceum im. Stanisława Kostki. Był polskim elektrotechnikiem i specjalistą w zakresie metod matematycznych wyboru układów napędowych. W 1950 roku ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej, a od 1948 roku pracował na tej uczelni, między innymi w Katedrze Matematyki i Katedrze Napędów Elektrycznych.

Od 1951 roku był związany z Instytutem Elektrotechniki w Warszawie-Międzylesiu, gdzie przez wiele lat kierował Zakładem Zautomatyzowanych Napędów. Wykładał także w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Lublinie, a w latach 1990-2007 pracował na Politechnice Lubelskiej, kierując przez 14 lat Katedrą Napędów Elektrycznych. Był członkiem Komitetu Elektrotechniki PAN, jego sekretarzem naukowym oraz redaktorem naczelnym „Postępów Napędu Elektrycznego i Energoelektroniki”. Publikował prace dotyczące między innymi wyboru układów elektromechanicznego przetwarzania energii. Otrzymał Order Odrodzenia Polski oraz Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi. Zmarł 24 marca 2011 roku.

Na podstawie artykułu „Andrzej Horodecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.