Bronisława Ostrowska

Bronisława Ostrowska, z domu Mierz-Brzezicka, urodziła się 16 listopada 1881 roku w Warszawie. Była polską poetką okresu Młodej Polski, prozaiczką, tłumaczką poezji francuskiej i autorką książek dla dzieci. Ukończyła warszawskie gimnazjum. W 1901 roku poślubiła rzeźbiarza Stanisława Kazimierza Ostrowskiego. Mieli córkę Halinę Grabską.

Przed I wojną światową kilkakrotnie przebywała we Francji i uczestniczyła w pracach Towarzystwa Artystów Polskich. Pobyt ten wpłynął na jej twórczość, w której łączyła intelektualizm z nastrojowością. Nawiązywała między innymi do twórczości Słowackiego, Krasińskiego i Konopnickiej. Lata wojny spędziła w Charkowie, gdzie prowadziła działalność literacką i patriotyczną. Zaczynała od wierszy symbolistycznych, a później zwróciła się ku nurtowi klasycyzującemu. Tłumaczyła teksty francuskie i pisała książki dla dzieci, między innymi „Bohaterskiego misia” i „Córkę wodnicy”. Zmarła 18 maja 1928 roku.

Na podstawie artykułu „Bronisława Ostrowska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.