Edward Chudzyński
Dziennikarz, poeta
- Urodzony
- 13 września 1921, Warszawa
- Zmarł
- 30 listopada 1990, Londyn
- Zawody
- dziennikarz, poeta
Edward Eugeniusz Chudzyński, używający pseudonimów Ed, Eddy i E.Ch., urodził się 13 września 1921 roku w Warszawie. W 1939 roku ukończył tam Gimnazjum Wojciecha Górskiego. Od 1940 roku działał w konspiracji w Narodowej Organizacji Bojowej, a po jej scaleniu w Armii Krajowej. Uczestniczył w powstaniu warszawskim jako żołnierz kompanii „Lodecki” VII zgrupowania „Ruczaj”; został ciężko ranny. Po powstaniu trafił do niemieckiego stalagu. Po uwolnieniu do 1946 roku służył jako oficer 2 Korpusu Polskiego we Włoszech.
Od 1946 roku publikował w tygodniku „Lwów i Wilno”. W 1947 roku zamieszkał na stałe w Wielkiej Brytanii, a od 1962 roku należał do redakcji „Dziennika Polskiego”. Publikował również w innych polskich pismach, między innymi w „Tygodniu Polskim” i „Na Antenie”. Był dziennikarzem, poetą, dramatopisarzem, autorem tekstów piosenek i słuchowisk oraz krytykiem literackim i teatralnym. Napisał między innymi „Trzy wiosny”, „Ulicę Podwale 7” i „Warszawski wodewil”. W 1956 roku otrzymał pierwszą nagrodę teatralną Roku Mickiewiczowskiego, a od 1978 roku należał do kabaretu Pe-Ch. Został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari i dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Zmarł 30 listopada 1990 roku w Londynie.
Na podstawie artykułu „Edward Chudzyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
