Emil Barchański
Uczeń
- Urodzony
- 6 czerwca 1965, Warszawa
- Zmarł
- 3 czerwca 1982, Warszawa
- Zawód
- uczeń
Emil Piotr Barchański urodził się 6 czerwca 1965 roku w Warszawie. Był uczniem XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w tym mieście i działaczem opozycji antykomunistycznej w czasach PRL. W 1981 roku założył szkolny kabaret „Wywrotowiec” oraz wydawał pismo satyryczno-polityczne „Kabel”. Po wprowadzeniu stanu wojennego zaangażował się w działalność konspiracyjną grupy „Piłsudczycy”.
W lutym 1982 roku uczestniczył w akcji przeciwko pomnikowi Feliksa Dzierżyńskiego. Miesiąc później został zatrzymany przez Służbę Bezpieczeństwa w drukarni drugiego obiegu; po aresztowaniu był bity i zmuszany do składania zeznań. Brał także udział w manifestacjach patriotycznych w maju 1982 roku. 3 czerwca pojechał nad Wisłę, gdzie zaginął. Jego ciało odnaleziono dwa dni później. Okoliczności śmierci nie zostały wyjaśnione w przytoczonym artykule. Barchański jest uważany za najmłodszą ofiarę stanu wojennego. W 2008 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Na podstawie artykułu „Emil Barchański” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.