Feliks Kanabus

Feliks Zenon Kanabus, używający pseudonimów Katgut i Feliks, urodził się 20 listopada 1910 roku w Warszawie. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1929-1934, a dyplom uzyskał w 1937 roku. Specjalizował się w chirurgii. W 1936 roku poślubił Irenę Budzilewicz, którą poznał podczas studiów.

Podczas okupacji niemieckiej Kanabus wraz z żoną pomagał znajomym Żydom, między innymi wyrabiając fałszywe dokumenty i ukrywając osoby zbiegłe z getta. Przeprowadzał także zabiegi mające ukryć obrzezanie lub cechy wyglądu mogące ujawnić żydowskie pochodzenie. Był związany z konspiracją i działał w Armii Krajowej. W czasie powstania warszawskiego pracował w szpitalu; został ranny 23 sierpnia 1944 roku. Po wojnie pracował jako chirurg w warszawskich szpitalach. W latach 1953-1956 był więziony i pracował w szpitalu więziennym. W 1965 roku otrzymał medal Sprawiedliwego wśród Narodów Świata. Zmarł 1 czerwca 1978 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Feliks Kanabus” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.