Feliks Pendelski

Feliks Pendelski, ps. „Felek”, urodził się 20 listopada 1921 roku w Warszawie. Ukończył III Gimnazjum Miejskie Męskie im. Śniadeckich, gdzie wstąpił do 80 Warszawskiej Drużyny Harcerzy. Pełnił w niej funkcje zastępowego i przybocznego, a w 1939 roku uzyskał stopień podharcmistrza. Podczas okupacji uczył się w Szkole Wawelberga i studiował inżynierię na tajnej Politechnice Warszawskiej.

Od września 1939 roku kierował działającą w konspiracji 80 Warszawską Drużyną Harcerzy. Był członkiem Szarych Szeregów i brał udział w akcjach pod Arsenałem, Celestynowem i Czarnocinem. Zginął 6 czerwca 1943 roku podczas odwrotu spod Czarnocina, broniąc rannego Andrzeja Zawadowskiego. Po wojnie ich ciała przeniesiono do wspólnego grobu w kwaterze Batalionu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Pendelski został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Jego imię nosił pluton batalionu „Zośka”, a walkę pod Czarnocinem opisał Aleksander Kamiński w „Kamieniach na szaniec”.

Na podstawie artykułu „Feliks Pendelski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.