Franciszek Barczyk
Członek personelu wojskowego
- Urodzony
- 1 października 1897, Warszawa
- Zmarł
- 1940, Katyń
- Zawód
- członek personelu wojskowego
Franciszek Barczyk urodził się w Warszawie. Uczył się w Gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego, a w 1914 roku wstąpił do armii rosyjskiej. Po rewolucji październikowej służył w I Korpusie Polskim w Rosji. W 1918 roku wrócił do Warszawy, gdzie został zatrzymany przez Niemców i osadzony w więzieniu. Zwolniono go 11 listopada 1918 roku; tego samego dnia wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w rozbrajaniu Niemców, a następnie walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 3 pułku ułanów. Został ciężko ranny pod wsią Kuty.
Służył między innymi w Korpusie Ochrony Pogranicza i 20 pułku ułanów, gdzie pełnił funkcję oficera żywnościowego. W kampanii wrześniowej 1939 roku służył w tym pułku. Po dostaniu się do niewoli sowieckiej przebywał w obozie w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu w 1940 roku. W 1921 roku otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, a także był odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go podporucznikiem.
Na podstawie artykułu „Franciszek Barczyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
