Halina Stępień
Historyk sztuki
- Urodzona
- 1929, Warszawa
- Zmarła
- 9 lipca 2008, Warszawa
- Zawód
- historyk sztuki
Halina Stępień, polska historyczka sztuki i muzealniczka, urodziła się w 1929 roku w Warszawie. Podczas II wojny światowej mieszkała w tym mieście; po powstaniu warszawskim wraz z rodziną trafiła do obozu przejściowego w Pruszkowie, a następnie do krewnych w Ostrowcu Świętokrzyskim. Po wojnie ukończyła warszawskie XVI Gimnazjum i Liceum im. Stefanii Sempołowskiej. W 1949 roku rozpoczęła studia z historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1954 obroniła pracę magisterską o warszawskim okresie twórczości Józefa Pankiewicza.
Pracowała w Państwowym Instytucie Sztuki, późniejszym Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk, gdzie zajmowała się dokumentacją i badaniami nad sztuką. Badała między innymi twórczość Aleksandra i Maksymiliana Gierymskich oraz polskie środowisko artystyczne w Monachium. W 1977 roku obroniła doktorat poświęcony malarstwu Maksymiliana Gierymskiego, a w 1989 przedstawiła pracę habilitacyjną o polskich artystach w Monachium. Wspólnie z Marią Liczbińską napisała trylogię „Artyści polscy w środowisku monachijskim”. Zmarła 9 lipca 2008 roku w Warszawie, gdzie została pochowana. Po jej śmierci bibliotekę i archiwum przekazano Muzeum Okręgowemu w Suwałkach.
Na podstawie artykułu „Halina Stępień” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
