Ignacy Dąbrowski
Pisarz
- Urodzony
- 21 kwietnia 1869, Warszawa
- Zmarł
- 4 lutego 1932, Warszawa
- Zawód
- pisarz
Ignacy Dąbrowski (1869-1932) był polskim powieściopisarzem, nowelistą i nauczycielem. Urodził się i zmarł w Warszawie, a od 1898 roku mieszkał tam do końca życia. Naukę w II Gimnazjum Warszawskim przerwał w 1887 roku po szóstej klasie z powodu gruźlicy. Po powrocie do zdrowia pracował jako prywatny nauczyciel w domach ziemiańskich. Podczas leczenia w Krynicy rozpoczął pisanie debiutanckiej powieści „Śmierć”, wydanej w 1892 roku. W 1893 roku w „Kurierze Warszawskim” ukazała się „Felka”, a dwa lata później „Sonaty cierpienia”.
W latach 1894-1897 mieszkał w Łodzi, a następnie przez pół roku w Paryżu. Od 1898 roku uczył geografii i historii w warszawskich szkołach średnich. W 1903 roku ożenił się z Marią Gerson, później znaną jako Maria Gerson-Dąbrowska. Do pracy nauczycielskiej powrócił podczas I wojny światowej, a od 1920 roku pracował w Gimnazjum Państwowym im. Władysława IV. Był członkiem zarządu Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich, a w 1919 roku jego prezesem. Do końca życia sporadycznie publikował. Zmarł w Warszawie 4 lutego 1932 roku.
Na podstawie artykułu „Ignacy Dąbrowski (pisarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
