Irena Lorentowicz
Kostiumograf, malarz, scenograf
- Urodzona
- 25 września 1908, Warszawa
- Zmarła
- 11 lutego 1985, Warszawa
- Zawody
- kostiumograf, malarz, scenograf
Irena Lorentowicz (25 września 1908 - 11 lutego 1985) była polską malarką, scenografką i pedagożką. Urodziła się i zmarła w Warszawie. Była córką krytyka literackiego i teatralnego Jana Lorentowicza. W latach 1925-1931 studiowała w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w 1935 ukończyła scenografię na Wydziale Sztuki Reżyserskiej PIST w Warszawie.
Od lat 30. współpracowała jako scenografka z warszawskimi teatrami. W 1936 przygotowała scenografię do „Harnasiów” Karola Szymanowskiego w Operze Paryskiej, za którą otrzymała pierwszą nagrodę konkursu Grand l’Opera oraz pięcioletnie stypendium rządu francuskiego. Później działała w Paryżu i studiowała na wydziale humanistycznym Sorbony. W latach 1941-1959 pracowała w Stanach Zjednoczonych, między innymi z Metropolitan Opera. Tworzyła tam malarstwo sakralne, freski, witraże, rzeźby i ilustracje książkowe dla dzieci. Po powrocie do Polski w 1960 kontynuowała malarstwo i współpracę z teatrami muzycznymi oraz dramatycznymi. Wykładała i prowadziła warsztaty w Liceum Techniki Teatralnej w Warszawie. W 1972 opublikowała wspomnienia „Oczarowania”.
Na podstawie artykułu „Irena Lorentowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.