Jan Ledóchowski
Polityk
- Urodzony
- 23 czerwca 1791, Warszawa
- Zmarł
- 10 września 1864, Paryż
- Zawód
- polityk
Jan Ledóchowski herbu Szaława urodził się 23 czerwca 1791 roku w Warszawie. Był politykiem, posłem na sejmy Królestwa Kongresowego i oficerem armii Księstwa Warszawskiego. Był synem generała Marcina Ledóchowskiego i Marianny z Łączyńskich. Po studiach w Akademii Wojskowej w Wiedniu w 1808 roku wstąpił do wojska Księstwa Warszawskiego. Po bitwie pod Raszynem awansował na kapitana i został adiutantem księcia Józefa Poniatowskiego. Brał udział w kampanii rosyjskiej w 1812 roku. Po bitwie nad Berezyną otrzymał Krzyż Orderu Virtuti Militari i Legię Honorową, a pod Oszmianą dostał się do niewoli rosyjskiej.
W 1825 roku został posłem na Sejm Królestwa Polskiego i związał się z opozycją liberalną. Podczas powstania listopadowego poparł dyktaturę Józefa Chłopickiego, podpisał akt detronizacji Mikołaja I i dowodził pospolitym ruszeniem województwa krakowskiego. Po upadku powstania został skazany na śmierć, a jego dobra skonfiskowano. Na emigracji działał między innymi w Komitecie Narodowym Polskim i Towarzystwie Demokratycznym Polskim. Zmarł 10 września 1864 roku w Paryżu i został pochowany na Cmentarzu Montmartre.
Na podstawie artykułu „Jan Ledóchowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
