Jan Maruszewski

Jan Maruszewski, używający pseudonimu Janusz, urodził się 7 maja 1926 roku w Warszawie. Przed powstaniem warszawskim mieszkał z rodziną przy ulicy Okopowej 53. 1 sierpnia 1944 roku zdobył karabin i jako ochotnik dołączył do batalionu „Zośka”. Dwa dni później został zaprzysiężony w I plutonie „Włodek”, w kompanii „Maciek” i Zgrupowaniu „Radosław” Armii Krajowej. Walczył o cmentarz żydowski i cmentarze ewangelickie na Woli. 11 sierpnia został ranny, a następnie przebywał w szpitalach powstańczych. Po kapitulacji trafił do niewoli w Stalagu 344 Lamsdorf, skąd zbiegł podczas transportu do Szczecina.

Po wojnie został aresztowany pod zarzutem próby obalenia ustroju Polski Ludowej i skazany na 10 lat więzienia. Wyrok odbywał we Wronkach od sierpnia 1945 do sierpnia 1950 roku; w 1947 roku skrócono go na mocy amnestii do pięciu lat. W 2015 roku otrzymał Krzyż Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec za działania na rzecz pojednania polsko-niemieckiego. Zmarł 27 stycznia 2020 roku. Został pochowany w Panteonie Żołnierzy Polski Walczącej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Jan Maruszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.