Jan Pruszyński

Jan Piotr Maria Pruszyński urodził się w 1941 roku w Warszawie, gdzie zmarł w 2008 roku. Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego w 1965 roku, uzyskując specjalność prawa międzynarodowego publicznego. Od 1967 roku pracował w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. W 1975 roku uzyskał doktorat nauk prawnych, w 1984 habilitację, a w 1991 tytuł profesora nauk prawnych. Prowadził wykłady między innymi na Uniwersytecie Warszawskim i w warszawskich uczelniach. Był związany z Warszawą także poprzez pracę naukową i działalność dydaktyczną.

Zajmował się ochroną zabytków i dziedzictwa kultury oraz prawem administracyjnym. Współpracował z Biurem Pełnomocnika Rządu do Spraw Polskiego Dziedzictwa Kulturalnego za Granicą, przygotowując ekspertyzy i opinie prawne. W 1994 roku został powołany do Rady Ochrony Zabytków oraz Międzyrządowej Komisji Polsko-Ukraińskiej dotyczącej ochrony i zwrotu dóbr kultury. Był autorem 380 publikacji naukowych i popularnonaukowych. W 2001 roku ukazała się jego dwutomowa książka „Dziedzictwo kultury Polski, jego straty i ochrona prawna”. Zajmował się również bibliofilstwem. Otrzymał Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi oraz Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Na podstawie artykułu „Jan Pruszyński (prawnik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.