Jan Sten
Chemik, poeta, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 15 kwietnia 1871, Warszawa
- Zmarł
- 5 grudnia 1913, Kraków
- Zawody
- chemik, poeta, wykładowca akademicki
Jan Sten, właściwie Ludwik Bruner, urodził się 15 kwietnia 1871 roku w Warszawie. Był polskim chemikiem, krytykiem literackim, poetą, nowelistą i tłumaczem. Ukończył Wydział Przyrodniczy Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie studiował w Lipsku, Paryżu i Dorpacie. W 1898 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. Habilitował się z chemii fizycznej w 1901 roku we Lwowie, a ponownie w 1904 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1907 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym. Kierował laboratorium chemii fizycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego utworzonym w 1911 roku.
Publikował prace naukowe, a wraz ze Stanisławem Tołłoczką był autorem podręczników chemii nieorganicznej i organicznej. Pod pseudonimem Jan Sten pisał recenzje teatralne i literackie, publikowane w czasopiśmie „Krytyka”, którego redaktorem był od 1896 roku. Wydał między innymi tom „Poezje” oraz szkice krytyczne „O Wyspiańskim i inne szkice krytyczne”. Tłumaczył powieści Anatole’a France’a. Zmarł 5 grudnia 1913 roku w Krakowie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Rakowickim.
Na podstawie artykułu „Jan Sten” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.