Janusz Pajewski
Historyk, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 5 maja 1907, Warszawa
- Zmarł
- 10 grudnia 2003, Poznań
- Zawody
- historyk, wykładowca akademicki
Janusz Pajewski był polskim historykiem i nauczycielem akademickim, urodzonym 5 maja 1907 roku w Warszawie. Studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1929 roku uzyskał doktorat, a w 1933 habilitację. Początkowo zajmował się stosunkami polsko-węgierskimi i historią XVI wieku, później skupił się na historii najnowszej, dyplomacji, dziejach Niemiec oraz Polski w XIX i XX wieku. Podczas II wojny światowej uczestniczył w tajnym nauczaniu i pracował w strukturach związanych z Armią Krajową.
Po wojnie wykładał w Warszawie, a od 1947 roku prowadził zajęcia w Poznaniu. W 1948 objął Katedrę Historii Powszechnej Nowożytnej na Uniwersytecie Poznańskim, późniejszym Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Był profesorem nauk humanistycznych, dziekanem i współtwórcą idei powołania Instytutu Historii UAM. Do 2002 roku pracował na tej uczelni i wypromował 53 doktorów. Opublikował między innymi książki „Odbudowa państwa polskiego 1914-1918” oraz „Pierwsza wojna światowa 1914-1918”. Zmarł 10 grudnia 2003 roku w Poznaniu.
Na podstawie artykułu „Janusz Pajewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.