Jehuda Lejb Eiger
Cadyk, rabin
- Urodzony
- 1816, Warszawa
- Zmarł
- 4 lutego 1888, Lublin
- Zawody
- cadyk, rabin
Jehuda Lejb Eiger, znany także jako Lejb Jehuda Eiger, MaHaRIL i Płaczący Cadyk, urodził się w 1816 roku w Warszawie. Był synem Salomona Eigera i wnukiem Akiwy Egera. Uczył się u dziadka w Poznaniu, ojca oraz prywatnego nauczyciela, a następnie studiował w Warszawie u Icchaka Meira Altera. Pod jego wpływem został zwolennikiem chasydyzmu. W 1836 roku ożenił się z Basze Gradsztajn, córką lubelskiego kupca, i zamieszkał z nią w Lublinie.
Pobierał nauki u Menachema Mendla Morgensterna w Kocku oraz Mordechaja Josefa Leinera w Izbicy. W 1851 roku został zastępcą rabina głównego w Lublinie. Po śmierci Morgensterna przejął rolę cadyka i założył własną dynastię chasydzką. W latach 1862-1866 zasiadał w Komitecie Opiekuńczym Szkoły Elementarnej dla Ubogich Dzieci Starozakonnych w Lublinie. W 1882 roku przekazał przywództwo synowi Abrahamowi. Był autorem traktatów religijnych, między innymi „Torat Emet” i „Imrej Emet”. Zmarł 4 lutego 1888 roku w Lublinie. Otrzymał przydomek Płaczącego Cadyka z powodu zachowania podczas modlitwy.
Na podstawie artykułu „Jehuda Lejb Eiger” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
