Jerzy Rayski
Fizyk, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 6 kwietnia 1917, Warszawa
- Zmarł
- 14 października 1993, Kraków
- Zawody
- fizyk, wykładowca akademicki
Jerzy Rayski (6 kwietnia 1917 - 14 października 1993) był polskim fizykiem teoretykiem i wykładowcą akademickim. Urodził się w Warszawie, a zmarł w Krakowie. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a podczas okupacji uczestniczył w tajnych kompletach. W 1946 uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1950 habilitował się w Krakowie. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1954, a profesora zwyczajnego w 1958. Wykładał w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Bydgoszczy, a od 1957 pracował w Katedrze Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1960-1962 był dziekanem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii UJ, a następnie ponownie pełnił tę funkcję.
Zajmował się kwantową teorią pola i teorią cząstek elementarnych. Współpracował z Wolfgangiem Paulim i Feliksem Villarsem nad metodą regularyzacji pól kwantowych. Opracował metodę kwantowania pól nielokalnych i od 1978 pracował nad kanoniczną teorią grawitacji. Był autorem książek, między innymi „Symfonii atomowej”, „Czasu, przestrzeni, kwantów” i „Kwarków: hipotetycznych, najprostszych składników materii”. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Nagrodę „Problemów” za popularyzowanie nauki. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Na podstawie artykułu „Jerzy Rayski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
