Józef Bendkowski

Józef Bendkowski, polski polityk i działacz polityczny, urodził się 21 lutego 1890 roku w Warszawie jako syn Marcina, kolejarza. W dzieciństwie stracił rodziców. Ukończył szkołę powszechną i uczył się zawodu ślusarza, a następnie podjął pracę w firmie „Drzewiecki-Jeziorański”. Tam zetknął się z ruchem robotniczym i rozpoczął działalność w Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1910 roku, zagrożony aresztowaniem przez carską policję, uciekł z kraju. Pracował w Krakowie, Berlinie i Brunszwiku, a w 1917 roku został internowany przez władze niemieckie. Zwolniono go rok później. Po powrocie do kraju pracował w Poznaniu, a w 1925 roku wrócił do Warszawy i wstąpił do Komunistycznej Partii Polski.

Podczas okupacji niemieckiej pracował na kolei w Łunińcu koło Pińska, a w 1944 roku ukrywał się przed Niemcami. W styczniu 1945 roku wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Był pierwszym sekretarzem komitetów miejskiego PPR w Szczekocinach i powiatowego w Szprotawie, gdzie działał od sierpnia 1945 do października 1948 roku. Później pracował w różnych instytucjach oraz Dolnośląskich Zakładach Metalurgicznych. W latach 1954-1955 pełnił funkcję pierwszego sekretarza Komitetu Miejskiego PZPR w Szprotawie. Zmarł 14 marca 1955 roku i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Szprotawie.

Na podstawie artykułu „Józef Bendkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.