Józef Rajnfeld

Józef Rajnfeld, nazywany także Reinfeldem lub Raynefeldem, urodził się 1 kwietnia 1908 roku w Warszawie. Był polskim malarzem i rysownikiem pochodzenia żydowskiego. Studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej, a następnie w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1928 roku poznał w Warszawie Jarosława Iwaszkiewicza, z którym przez lata łączyła go przyjaźń. W tym samym okresie związał się także z Janem Lechoniem.

W dwudziestoleciu międzywojennym podróżował po Europie, między innymi po Włoszech, Niemczech i Hiszpanii. Od 1928 roku mieszkał we Francji, głównie w Paryżu, gdzie uczył się malarstwa u Édouarda Vuillarda. W 1936 roku w czasopiśmie „Skamander” opublikowano cztery jego rysunki. Iwaszkiewicz zadedykował mu „Książkę o Sycylii”. Rajnfeld pozostawił także listy, w których pisał o sztuce i życiu kulturalnym. Po wybuchu II wojny światowej opuścił Paryż i udał się na południe Francji. Zmarł w 1940 roku w Biarritz.

Na podstawie artykułu „Józef Rajnfeld” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.