Julian Eberhardt

Julian Piotr Eberhardt urodził się 21 marca 1866 roku w Warszawie, gdzie zmarł 4 stycznia 1939 roku. Ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie Szkołę Inżynierów Kolejnictwa w Petersburgu. Pracował jako inżynier kolejowy na ziemiach polskich, a później w azjatyckiej części Rosji. Uczestniczył w projektowaniu fragmentów Kolei Transsyberyjskiej i mostu w Wierchnieudińsku. Po powrocie do Warszawy brał udział w planowaniu rozbudowy tamtejszego węzła kolejowego oraz kierował budową mostu ks. Józefa Poniatowskiego.

W 1918 roku rozpoczął organizowanie polskiej administracji kolejowej. W styczniu 1919 roku objął stanowisko ministra komunikacji, które pełnił do grudnia. Zajmował się między innymi unifikacją infrastruktury kolejowej i organizowaniem dostaw taboru. Później pracował jako podsekretarz stanu w Ministerstwie Kolei Żelaznych, a w 1922 roku tymczasowo kierował ministerstwem. W 1927 roku przeszedł na emeryturę i stanął na czele Rady Technicznej działającej przy Ministerstwie Komunikacji. W latach 1928-1931 kierował Ligą Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Angażował się także w tworzenie polskiej terminologii technicznej. Został pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Julian Eberhardt” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.