Lech Markiewicz

Lech Norbert Markiewicz (1930-2012) był polskim lekarzem, profesorem nauk medycznych, specjalizującym się w fizjologii pracy, medycynie lotniczej i patofizjologii. Urodził się i zmarł w Warszawie, gdzie studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w latach 1950-1955. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk. Doktorat uzyskał w 1960 roku, a habilitację w 1965 roku. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1973 roku, a profesora zwyczajnego w 1983 roku.

Pracę naukową rozpoczął w Zakładzie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej pod kierunkiem Juliana Walawskiego. W latach 1962-1977 kierował Zakładem Patofizjologii Lotniczej Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w Warszawie, a następnie, do 1997 roku, Ośrodkiem Patofizjologii Lotniczej tej instytucji. W latach 1982-1998 kierował Zakładem Fizykoterapii i Odnowy Biologicznej Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od 1997 roku był sekretarzem naukowym Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej i redaktorem naczelnym Polskiego Przeglądu Medycyny Lotniczej. Jego dorobek obejmował ponad 120 publikacji, sześć książek i trzy rozdziały. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Lech Norbert Markiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.