Lech Miklaszewski

Stanisław Lech Miklaszewski, polski kompozytor, pianista i pedagog muzyczny, urodził się 14 października 1910 roku w Warszawie, gdzie zmarł 2 czerwca 1992 roku. Studiował grę na fortepianie u Zofii Buckiewiczowej w Konserwatorium Warszawskim, uzyskując dyplom pedagogiczny w 1934 roku i wirtuozowski w 1938 roku. Od 1934 roku uczył w warszawskiej Niższej Szkole Muzycznej im. Wiktora Chrapowickiego, a także występował jako solista i akompaniator. W 1940 roku został aresztowany przez Niemców i przez pół roku był więziony na Pawiaku. Podczas okupacji uczył w Szkole Muzycznej im. Karola Kurpińskiego i angażował się w tajne nauczanie.

Po wojnie założył szkołę muzyczną w Siedlcach, a w 1948 roku utworzył na warszawskim Grochowie Publiczną Niższą Szkołę Muzyczną nr 54. Kierował nią i wykładał do przejścia na emeryturę w 1973 roku. Od 1947 roku współpracował z Polskim Radiem, przygotowując audycje muzyczne dla dzieci. Na ich potrzeby powstało ponad tysiąc jego piosenek; opracował też miniatury fortepianowe i piosenki dziecięce. Wspólnie z Marią Kaczurbiną wydał podręcznik „Nasze pierwsze nutki. Elementarz muzyczny”. Otrzymał między innymi Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci.

Na podstawie artykułu „Lech Miklaszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.