Leon Błaszczyk

Leon Tadeusz Błaszczyk, polski filolog klasyczny, muzykolog oraz historyk sztuki i kultury, urodził się 30 marca 1923 roku w Warszawie, gdzie zmarł 27 grudnia 2016 roku. Studiował filologię klasyczną na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, a następnie na Uniwersytecie Poznańskim. W 1946 roku ukończył filologię klasyczną na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie studiował także muzykologię pod kierunkiem Alicji Simon. Doktorat z filologii klasycznej uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim w 1950 roku.

Od 1945 roku pracował na Uniwersytecie Łódzkim, między innymi jako kierownik Katedry Historii Kultury, dziekan wydziału i dyrektor Instytutu Historii. Wykładał również historię polskiej kultury muzycznej XIX wieku na Uniwersytecie Warszawskim. W 1968 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie wykładał na New York University i współpracował z „The Polish Review” oraz Polish Institute of Arts and Sciences of America. Do Polski wrócił w 1989 roku. Od 1990 roku był profesorem i wykładał na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Wyższej Szkole Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku. Opublikował między innymi książki o Rzymie starożytnym, polskich dyrygentach oraz filologii klasycznej na Uniwersytecie Warszawskim. otrzymał Nagrodę Ministra Szkolnictwa Wyższego II stopnia i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Leon Tadeusz Błaszczyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.