Leon Loria

Leon Loria urodził się 5 listopada 1883 roku w Warszawie. Po ukończeniu gimnazjum w Krakowie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1913 roku uzyskał doktorat. Następnie rozpoczął pracę jako koncypient adwokacki w Nowym Targu. W latach 1909-1914 uczestniczył w pierwszych wejściach na szczyty i ściany w Tatrach, między innymi na południową ścianę Zamarłej Turni. Organizował wyprawy narciarskie, kierował Sekcją Narciarską PTT i działał jako ratownik TOPR.

W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, a po kryzysie przysięgowym działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył jako oficer, a podczas wojny polsko-bolszewickiej był obserwatorem lotniczym. Później dowodził eskadrą i dywizjonem, a następnie pełnił funkcje w 1 pułku lotniczym i Departamencie Aeronautyki. W Warszawie był komendantem Głównego Portu Lotniczego na Polu Mokotowskim. W 1930 roku przeszedł w stan spoczynku ze względu na zdrowie. Został odznaczony między innymi Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Zmarł 8 kwietnia 1932 roku w Zakopanem i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Leon Loria” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.