Leon Wernic

Leon Marek Wernic, polski lekarz dermatolog i wenerolog, urodził się 18 czerwca 1870 roku w Warszawie. Studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a dyplom lekarski uzyskał w 1895 roku. Uzupełniał studia w Paryżu, Berlinie i Sankt Petersburgu. Pracował w szpitalu św. Rocha w Warszawie, później praktykował w Kaliszu i ponownie w stolicy. W 1917 roku obronił doktorat na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1904 roku pracował jako ordynator szpitala św. Łazarza w Warszawie i był prezesem Towarzystwa Walki z Chorobami Wenerycznymi.

Wraz z Tomaszem Janiszewskim przyczynił się do utworzenia Ministerstwa Zdrowia Publicznego. W 1922 roku założyli Polskie Towarzystwo Eugeniczne, które lobbowało za ustawodawstwem eugenicznym. Podczas II wojny światowej Wernic pracował w przychodni miejskiej i uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie pracował w Grójcu oraz w przychodni na Mokotowie. W roku akademickim 1948/1949 prowadził wykłady z eugeniki na Uniwersytecie Warszawskim. W 1935 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Zmarł 4 września 1953 roku w Warszawie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu ewangelicko-augsburskim.

Na podstawie artykułu „Leon Wernic” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.