Leszek Ossowski

Leszek Ossowski herbu Dołęga, polski językoznawca i slawista, urodził się 1 kwietnia 1905 roku w Warszawie. Studiował filologię słowiańską na Uniwersytecie Poznańskim, a w 1932 roku uzyskał magisterium i doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1932-1934 przebywał na stypendium naukowym w Sofii. Następnie był lektorem języka białoruskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w latach 1935-1939 uczył języka bułgarskiego i białoruskiego na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Podczas okupacji pracował fizycznie i uczestniczył w tajnym nauczaniu.

W 1945 roku rozpoczął pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim i uzyskał habilitację z filologii wschodniosłowiańskiej. W kolejnych latach kierował Katedrą Języka Rosyjskiego na Uniwersytecie Wrocławskim, a także pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. Od 1964 roku był profesorem zwyczajnym i kierownikiem Katedry Filologii Rosyjskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na emeryturę przeszedł w 1975 roku. Opublikował między innymi prace o języku Polesia i białoruszczyźnie. Zmarł 10 lutego 1996 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Leszek Ossowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.