Marian Dąbrowski
Oficer, pisarz, polityk
- Urodzony
- 8 września 1882, Warszawa
- Zmarł
- 30 września 1925, Kosów
- Zawody
- oficer, pisarz, polityk
Marian Dąbrowski urodził się 8 września 1882 roku w Warszawie. Był żołnierzem, działaczem niepodległościowym, oficerem i publicystą. W 1905 roku uczestniczył w przygotowaniu i przeprowadzeniu strajku szkolnego. Należał do Polskiej Partii Socjalistycznej i jej organizacji bojowych. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie nauki społeczne i historyczne w Brukseli. Przebywał także w Londynie, gdzie działał w środowiskach polskiej emigracji.
W 1914 roku został oddelegowany do PON i redagował „Legionistę Polskiego”. W 1917 roku kierował Referatem dla Spraw Oświatowych w Komendzie Legionów Polskich. W 1922 roku zweryfikowano go w stopniu majora. Służył w Oddziale Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie, a w 1925 roku powierzono mu obowiązki szefa Wydziału Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1911 roku był mężem pisarki Marii Dąbrowskiej. Opublikował między innymi „Dzieje założenia Państwa Belgijskiego” i „Różaniec życia i śmierci”. Zmarł 30 września 1925 roku w Kosowie. Pochowano go na cmentarzu ewangelickim w Warszawie, a później przeniesiono do grobowca rodzinnego na Powązkach.
Na podstawie artykułu „Marian Dąbrowski (1882–1925)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.