Modest Romiszewski
Oficer
- Urodzony
- 26 grudnia 1894, Warszawa
- Zmarł
- 1940, Charków
- Zawód
- oficer
Modest Romiszewski urodził się 26 grudnia 1894 roku w Warszawie. Służył w armii rosyjskiej, a po rewolucji dołączył do polskich formacji wojskowych na wschodzie. W 1918 roku został dowódcą szwadronu, z którym walczył z Ukraińcami i bolszewikami. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 14 pułku ułanów. Za udział w walkach otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari i Krzyż Walecznych.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. Awansował do stopnia majora kawalerii, służył między innymi w pułkach ułanów, a od 1930 roku był rejonowym inspektorem koni w Białymstoku. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku. Po agresji ZSRR na Polskę trafił do niewoli sowieckiej i do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie. W 2007 roku mianowano go pośmiertnie na stopień podpułkownika.
Na podstawie artykułu „Modest Romiszewski (major)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
