Stanisław Martynowski

Stanisław Feliks Martynowski, używający pseudonimów „Brazylia” i „Pająk”, urodził się 7 maja 1887 roku w Warszawie. W młodości zamieszkał z rodziną w Łodzi i pracował w fabryce. W 1904 roku wstąpił do koła Polskiej Partii Socjalistycznej. Za działalność agitacyjną był więziony, a w 1906 roku skazano go na śmierć w związku z zarzutem napadu na pocztę w Zgierzu. Wyrok zamieniono na 20 lat katorgi. Zesłanie do Tobolska stało się inspiracją dla jego książek i wspomnień.

W 1922 roku wrócił do Polski i zamieszkał z żoną w Łodzi. Działał w PPS i Niezależnej Socjalistycznej Partii Pracy, a w 1927 roku został wybrany do łódzkiej rady miejskiej, lecz zrezygnował z mandatu. W czasie okupacji był więziony, a od 1940 roku mieszkał w Warszawie, gdzie pracował i działał w partii Wolność, Równość, Niepodległość. Po wojnie ponownie osiadł w Łodzi, pracował w Zarządzie Miejskim i wydawał miesięcznik „Z dawnych dni”. Zmarł 3 października 1955 roku w Łodzi i został pochowany na cmentarzu Doły.

Na podstawie artykułu „Stanisław Martynowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.