Symforian Ducki
Brat zakonny, duchowny
- Urodzony
- 10 maja 1888, Warszawa
- Zmarł
- 11 kwietnia 1942, Auschwitz-Birkenau
- Zawody
- brat zakonny, duchowny
Symforian Feliks Ducki urodził się 10 maja 1888 roku w Warszawie, w rodzinie rzemieślniczej. W 1918 roku wstąpił do wspólnoty kapucynów, a po rozpoczęciu nowicjatu w 1920 roku przyjął imię Symforian. Śluby wieczyste złożył w 1925 roku. Pracował między innymi jako kwestarz na rzecz klasztoru w Warszawie i Małego Seminarium św. Fidelisa w Łomży. Pełnił także obowiązki kucharza i opiekował się chorym bratem zakonnym. Był związany z Warszawą, gdzie służył w klasztorze.
27 czerwca 1941 roku został aresztowany przez Gestapo wraz z braćmi z warszawskiego klasztoru i osadzony na Pawiaku. We wrześniu przewieziono go do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie pracował między innymi w kopalni żwiru. W marcu 1942 roku przeniesiono go do obozu w Brzezince; zmarł tam 11 kwietnia. Proces beatyfikacyjny Duckiego rozpoczął się w 1992 roku. Jan Paweł II beatyfikował go 13 czerwca 1999 roku w gronie 108 męczenników.
Na podstawie artykułu „Symforian Ducki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.