Teodor Bacciarelli

Teodor Bacciarelli herbu własnego (1796-1884) był polskim oficerem wojsk Królestwa Polskiego, powstańcem listopadowym i burmistrzem Szydłowca, Bodzentyna oraz Daleszyc. Urodził się w Warszawie, był wnukiem Marcella Bacciarellego. Po ukończeniu szkoły wydziałowej w Łowiczu służył w armii Królestwa Polskiego. W powstaniu listopadowym walczył w 11. pułku piechoty liniowej, awansował do stopnia kapitana i 5 września 1831 roku otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari za męstwo. Został ciężko ranny i stracił nogę. Po upadku Warszawy pozostał w stolicy, a następnie złożył przysięgę na wierność carowi.

W 1836 roku objął urząd burmistrza Szydłowca. W 1842 roku przeniesiono go do Bodzentyna, między innymi z powodu braku działań w sprawie nielegalnego pobytu Żydów na niektórych ulicach Szydłowca. Później został burmistrzem Daleszyc, skąd zwolniono go w 1855 roku z powodu korupcji. Od 1830 roku był żonaty z Karoliną z Dańkowskich. Zmarł 3 sierpnia 1884 roku w Koninie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu przy ulicy Kolskiej.

Na podstawie artykułu „Teodor Bacciarelli” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.