Teodora Dąbrowska
Malarz, rysownik, rzeźbiarz
- Urodzona
- 9 listopada 1891, Warszawa
- Zmarła
- 10 grudnia 1973, Warszawa
- Zawody
- malarz, rysownik, rzeźbiarz
Teodora Dąbrowska, z domu Borowska, urodziła się 9 listopada 1891 roku w Warszawie, w rodzinie Juliana i Karoliny z Gortasewiczów. Ukończyła szkołę średnią w Warszawie, gdzie uczyła się rzeźby u Hanny Nałkowskiej-Bickowej. Kształciła się także u E. Bourdelle’a w Paryżu, A. Madeyskiego w Rzymie i Trena-Coste we Florencji. Doskonaliła warsztat w Belgii i Finlandii, a w Mediolanie uczyła się śpiewu. Zmarła 10 grudnia 1973 roku w Warszawie.
Dąbrowska zajmowała się rzeźbą, medalierstwem, malarstwem i rysunkiem. Przed wojną należała do ugrupowania BLOK, Grupy Akwarelistów, Związku Zawodowego Artystów Rzeźbiarzy i Polskiego Towarzystwa Artystycznego. W 1933 roku zainicjowała i współtworzyła Komitet Przyjaciół Sztuki Polskiej. Uczestniczyła w organizowaniu wydarzeń artystycznych, podczas których występowała jako śpiewaczka. Jej prace prezentowano na wystawach w latach 1927-1970. Wśród nich były popiersia marszałka Piłsudskiego i malarza Kazimierza Lasockiego; drugie powstało w 1938 roku. Od 27 lipca 1913 roku była żoną Aleksandra Dąbrowskiego. Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Teodora Dąbrowska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.