Wacław Ostrowski

Wacław Ostrowski, urodzony jako Wacław Leyberg, był polskim architektem, historykiem architektury i urbanistą. Urodził się 25 września 1907 roku w Warszawie. W 1929 roku ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. Wspólnie z Brunonem Heinem uczestniczył w konkursie na rozplanowanie dzielnicy przy dworcu Łódź Fabryczna, w którym ich projekt otrzymał drugą nagrodę.

Po II wojnie światowej pracował w Biurze Odbudowy Stolicy i należał do twórców Planu Sześcioletniego Odbudowy Stolicy. Współorganizował Instytut Urbanistyki i Architektury, a z jego inicjatywy powstał tam Zakład Historii Urbanistyki. Kierował Katedrą Urbanistyki na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, później pracował w Instytucie Planowania Przestrzennego tej uczelni. Był autorem publikacji dotyczących urbanistyki oraz ochrony historycznych ośrodków miejskich, między innymi „Lokalizacji i planowania terenów przemysłowych” i „Zespołów zabytkowych a urbanistyki”. Zmarł 16 maja 1990 roku w Aix-en-Provence. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Wacław Ostrowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.