Wiktor Wąsik

Wiktor Wąsik, polski historyk filozofii i pedagogiki, urodził się 23 grudnia 1883 roku w Warszawie, gdzie zmarł 16 lipca 1963 roku. Studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1909 roku uzyskał doktorat filozofii na UJ, a w 1929 habilitację na Uniwersytecie Warszawskim. Prowadził badania nad historią filozofii polskiej, w tym recepcją arystotelizmu.

W okresie międzywojennym uczył w szkołach średnich w Warszawie i Łodzi, prowadził zajęcia w Państwowym Instytucie Pedagogicznym oraz wykładał na Uniwersytecie Warszawskim i w Wolnej Wszechnicy Polskiej. Podczas okupacji został aresztowany przez gestapo i więziony na Pawiaku; działał także w tajnym Wydziale Pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej. Po wojnie był profesorem Uniwersytetu Łódzkiego, nauczycielem akademickim Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a następnie profesorem Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W latach 1922-1925 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Przeglądu Humanistycznego”. Do jego prac należą między innymi „Kategorie Arystotelesa pod względem historycznym i systematycznym” oraz „Historia filozofii polskiej”. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Wiktor Wąsik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.