Witold Bieńkowski
Dziennikarz, polityk, publicysta
- Urodzony
- 8 listopada 1906, Warszawa
- Zmarł
- 21 marca 1965, Warszawa
- Zawody
- dziennikarz, polityk, publicysta
Witold Bieńkowski, używający pseudonimu „Wencki”, urodził się 8 listopada 1906 roku w Warszawie, gdzie zmarł 21 marca 1965 roku. Był polskim politykiem, publicystą i dziennikarzem, bratem Zbigniewa Bieńkowskiego. W latach 1928-1930 przebywał w zakonie marianów, a później pracował jako guwerner. Współpracował z „Głosem Narodu” oraz poznańskimi pismami „Kultura” i „Ruch Katolicki”. Publikował felietony, a w 1938 i 1939 roku wydał powieści „Ich dom” i „Złote krzyże”.
Od 1940 roku działał w konspiracji i redagował pisma, w tym „Polska Żyje”, „Orlęta”, „Prawdę” i „Prawdę Dnia”. Uczestniczył w organizowaniu pomocy Żydom, a od 1943 roku kierował Referatem Żydowskim Delegatury Rządu na Kraj. W czerwcu 1944 roku, wraz z Władysławem Jamonttem, był inicjatorem zabójstwa Jerzego Makowieckiego i Ludwika Widerszala. Po wojnie został redaktorem naczelnym „Dziś i Jutro”, a w 1947 roku posłem na Sejm Ustawodawczy. Pracował także w Sekretariacie Prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Witold Bieńkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.