Witold Duński

Witold Duński urodził się 19 listopada 1932 roku w Warszawie, a zmarł 27 lipca 2025 roku. Był polskim dziennikarzem sportowym i reportażystą. Ukończył Wydział Społeczno-Filozoficzny oraz Filologię Polską na Uniwersytecie Warszawskim. Trzykrotnie otrzymał Złote Pióro Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od 1965 roku należał do PZPR, a w latach 1970-1984 był redaktorem naczelnym magazynu „Sportowiec”. W 1984 roku sprzeciwił się w felietonie bojkotowi igrzysk olimpijskich w Los Angeles. Władze zatrzymały i zniszczyły nakład pisma, a Duński stracił stanowisko.

Pisał reportaże sportowe, społeczne, polityczne i historyczne. W latach 1987-1990 podróżował po Ukrainie i Białorusi, przygotowując teksty między innymi o polskich żołnierzach poległych pod Dytiatynem oraz o grobie polskich oficerów odnalezionym w Charkowie. Był współautorem odnalezienia tego grobu wraz z dziennikarzem PAP Waldemarem Siwińskim. Napisał między innymi Ilustrowaną encyklopedię polskich medalistów olimpijskich i paraolimpijskich oraz leksykon jeździectwa polskiego Konno po sławę. Był bratem Elżbiety Krzesińskiej, mistrzyni olimpijskiej w skoku w dal. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Witold Duński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.