Witold Janowski
Matematyk
- Urodzony
- 22 stycznia 1912, Warszawa
- Zmarł
- 14 grudnia 1972, Łódź
- Zawód
- matematyk
Witold Janowski (22 stycznia 1912, Warszawa - 14 grudnia 1972, Łódź) był polskim matematykiem i profesorem Uniwersytetu Łódzkiego oraz Politechniki Łódzkiej. Studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1935 roku uzyskał dyplom magistra filozofii w zakresie matematyki. W latach 1934-1939 pracował jako asystent w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie pod kierunkiem Jerzego Spławy-Neymana. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu. Podczas wojny przebywał w obozie jenieckim Oflag II C Woldenberg, gdzie wraz z innymi matematykami prowadził zajęcia Wyższego Kursu Nauczycielskiego.
Po wojnie wykładał na Uniwersytecie Łódzkim, a od 1946 roku pracował także na Politechnice Łódzkiej. Doktorat z matematyki uzyskał w 1950 roku na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Kierował katedrami i zakładami matematycznymi łódzkich uczelni, pełnił funkcje dziekana i prorektora Uniwersytetu Łódzkiego, a w 1968 roku czasowo obowiązki rektora. Od 1970 roku był pierwszym dyrektorem Instytutu Matematyki UŁ. Zajmował się ekstremalnymi zagadnieniami teorii funkcji analitycznych. W 1964 roku otrzymał Honorową Odznakę Miasta Łodzi.
Na podstawie artykułu „Witold Janowski (matematyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
