Witold Łaszczyński
Dramaturg, poeta, publicysta
- Urodzony
- 22 lipca 1872, Warszawa
- Zmarł
- 22 maja 1949, Pruszków
- Zawody
- dramaturg, poeta, publicysta
Witold Alfred Łaszczyński, używający pseudonimu „Alf”, urodził się 22 lipca 1872 roku w Warszawie, a zmarł 22 maja 1949 roku w Pruszkowie. Był poetą, dramaturgiem, literatem, tłumaczem i publicystą. Współpracował z warszawską prasą, między innymi z „Wędrowcem”, „Prawdą” i „Tygodnikiem Polskim”. W latach 1891-1893 redagował tajny tygodnik „Młody Świat”, a w latach 1902-1906 czasopismo „Nasze Kłosy”.
Organizował przedstawienia patriotyczne podczas zaborów. W 1906 roku założył i kierował Teatrem Młodzieży Pracy, przekształconym w Towarzystwo Teatralne Warszawskie im. Wojciecha Bogusławskiego. Jako prezes, dyrektor i reżyser wystawiał sztuki w warszawskich teatrach. Napisał między innymi poemat „Dzień Zaduszny”, komedię wierszem „Aria z Halki” oraz zbiory wierszy „Wierzba Kościuszki” i „Wysoki próg”. Tłumaczył także dzieła Goethego i Schillera. Otrzymał Krzyż Zasługi. Został pochowany w grobie rodzinnym na Starych Powązkach w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Witold Łaszczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
